மொழி – 25 கீரிமலை தீர்த்தத்தில் நீராடி வந்தவளின் கையில் டவலை கொடுத்தாள், சொரூபன் அவளுக்காய் எற்பாடு செய்திருந்த பெண் உதவியாளர். அந்தப் பெண்ணே அவளை உடைமாற்றும் அறைக்கு அழைத்து சென்றாள். பஞ்சாபி அணிந்து வெளியே வர சொரூபன் நின்றிருந்தான். அவனும் முழுகி வந்ததில் கேசம் நெற்றியோடு ஓட்டி முகத்திற்கு சோபையை அளித்துக் கொண்டிருந்து. “வாரும்” ஒற்றரை சொல்லுடன் நடக்க அவனை பின்தொடர்ந்தாள் யதி. கடற்கரையில் ஐயர் அருகே அமர முன் தன் சட்டையை கழட்டி அவள்…
மொழி – 24 “இதை செய்தே தான் ஆக வேண்டும், உனக்கு தெரியாது மச்சா, விளக்கமா சொல்ல இப்ப நேரமில்ல” அவள் நின்ற இடத்தின் மேல் இருந்த மாடி பல்கனியில் நின்று நிஷாந்த உடன் எதையோ தீவிரமாக விவாதம் செய்து கொண்டிருந்தான் சொரூபன். சூரியனுக்காய் போட்டிருந்த ஷடோ அவள் உருவத்தை இருவர் கண்ணிலிருந்தும் மறைத்திருந்தது. “நீ சொன்ன மாதிரியே விபத்துக்கான அத்தனை ஆதாரங்களையும் சேகரித்தாகிவிட்டது. இனி நடவடிக்கை எடுப்பது மட்டும்தான் மிச்சம்” என்றான் நிஷாந்த். இருண்டிருந்த அடிவானை…
மொழி – 23 மூன்றாம் பிறை எங்கோ ஒளிந்து கொள்ள இலகுவான பருத்தி த்ரீ குவட்டர் டீசேர்ட்டில் நட்சத்திர வானத்தை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் யதி. இரவு நேரத்தின் குளிர்ந்த தென்றல் உடலை தழுவிச் செல்ல மெதுவாய் சிலிர்த்தாள். சற்று முன்தான் கவிதா லக்கி இருவரும் அலங்காரத்தை கலைத்து தலை காய வைக்க உதவி செய்து சென்றிருந்தார்கள். புது பெண்ணிற்கான எதிர்பார்ப்பு, தயக்கம், நாணம் என்று இல்லாத போதும் மனதின் ஓரம் ஏதோவொரு மெல்லிய எதிர்பார்ப்பு இருக்கத்தான் செய்தது….
மொழி – 21 பின் புறத்தில் தொண்டமானாறு சலசலத்து ஓட, அதன் அருகே வல்லி கொடி முளைக்கும் கோவில் கிணறு, சுற்றிலும் நிழல் தரும் மரங்கள், அதன் மேல் பறவைகள், கீழே உலக வாழ்கை வேண்டாம் என்று வந்த சில மனிதர்கள், பிள்ளைகளால் கைவிடப்பட்ட வயோதிபர்கள், ஆதரிக்க யாருமற்றவர்கள் என்று அங்கங்கே அமர்ந்திருக்க, அனைவரையும் பாரபட்சமின்றி தழுவி சென்றது இளந் தென்றல், அந்த சில்லென்று வீசிய தென்றலில் சிலர் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தார்கள். இவற்றின் நடுவே சிறிய…
மொழி – 22 “என்ன லக்கிக்கா” என்று பின் தங்கி நின்ற இலக்கியாவை விசாரித்தாள் கவிதா. “இல்ல, அந்த ஜானகி எங்கேயோ பார்த்த மாதிரி, அதான் எங்கே என்று யோசிக்கிறேன்” என்றாள் அரைகுறை கவனத்துடன். “இங்கே எப்படி பார்த்திருக்க முடியும்? அவையள் தான் இங்கே வந்ததேயில்லையே” “லக்கி” மேற் கொண்டு உரையாடல் செல்வதற்குள் உள்ளிருந்து கண்மணி அவர்களை அழைக்கவே இருவரும் உள்ளே சென்றார்கள். வீட்டிலேயே மத்தியான விருந்து ஏற்பாடு செய்யப்பட்டு இருக்க மணமக்களை அலங்கரித்த சோபாவில் இருத்தி…
மொழி – 20 வீடியோ கோன்பிரன்ஸ் முடித்து கீழே வந்த போது மணி ஒன்றை நெருங்கியிருந்தது. நித்திரையின்றி சோபாவில் படுத்திருந்து கைபேசியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் யதி. தலைமாட்டில் அமர்ந்தவன் “நித்திர கொள்ளல” விசாரித்தான். “வரல” போனை வாங்கி சிறு டேபிளில் வைத்தவன் அவள் தலையை மடிமீது எடுத்து வைத்தான் “படும்”. துள்ளி விலகியவள் ஆழ்ந்த நித்திரையில் இருந்த கண்மணியை பார்த்தாள் “விளையாடுறீங்களா அம்மம்மா… நான் கீழேயே தூங்குறன்”. அவசரமாய் கீழே இறங்கிப் படுத்து விட்டாள். அவளைத் தடுக்கவில்லை…
மொழி – 19 சொரூபன் தான் வேகமாய் முதலில் மேலே சென்றான். உள்ளே யதீந்திரா கனவில் எதையோ கண்டு எழுந்து நின்று கையை அழுத்தி துடைத்துக் கொண்டிருந்தாள். “என்னடி என்ன?” பயத்துடன் லைட்டை போட்டான். “இரத்தம் போக மாட்டேன் என்கிறது” வெறுங்கையை அவன் முன் நீட்டி காட்டியவள் குளியலறை செல்ல முயல அவளை தடுத்து நிறுத்தி நெஞ்சோடு அணைத்துக் கொண்டான், “நான் துடைத்து விடுகிறேன் போய் விடும்” கைகளுக்குள் வைத்தவாறே அவள் கையிலிருந்த துவாயை வாங்கி துடைத்து…
மொழி – 18 வெகு நேரம் யோசித்து விட்டு விடிகாலைப் பொழுதிலேயே கண்ணயர்ந்தது அடுத்த நாள் நேரம் கழித்தே எழுந்திருந்தான் சொரூபன். அவன் எழுந்ததைப் பார்த்து விட்டு கொக்கோ பவுடர் போட்டு பால் கலந்து கொண்டு வந்தாள் யதி. அதை வாங்கியவன் பெருவிரலால் கன்னம் வருடிக் கேட்டான் “யூ ஒகே”. “ம்ம்” சிறு குன்றலுடன் தலை குனிய “இதில் என்ன இருக்கு” மெலிதாய் அணைத்துக் கொண்டான். “சாப்பிட்டீரா?” கண்கள் மின்ன தலையாட்டினாள் “அவங்க ஏதோ மா மாதிரி…
மொழி – 17 மாடியில் இருந்து கீழே தோட்டத்தில் எதையோ வெட்டிக் கொத்திக் கொண்டிருந்த சொரூபனையே வைத்த கண் எடுக்கமால் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் யதி. இரண்டு நாளைக்கு முன்தான் யாழ்ப்பாணம் வந்திருந்தார்கள். கொழும்பில் விமான நிலையத்தில் இறங்கி ஒரு பதினைந்து மாடி கட்டிடத்தில் உள்ள ஒரு பிளாட்டிற்கு அழைத்து சென்றவன் “இங்கே ரெஸ்ட் எடும் எனக்கு கொஞ்ச வேலைகள் இருக்கு” என்று விட்டு அதிகாலை சென்றவன்தான் மீண்டும் வந்த போது நடுசாமம் தாண்டியிருந்தது. இடையில் நடுத்தர வயது…
மொழி – 16 “எப்படி இருக்கு பிங்கி மாத்தையா?” லெகனவை விரித்து பிடித்தபடி தன்னைத் தானே சுற்றிக் காட்டினாள் ஜானகி. இருவரும் அந்த நட்சத்திர ஹோட்டலின் சிறு ஹோலுக்கு செல்லும் வழியில் நின்றிருந்தார்கள். “லஸ்ஸனாய்” என்றவன் பார்வை ஒரு கணம் மாற, மாற்றத்தை கண்டு கொண்டு மீண்டும் தயங்கினாள் அவள். அவளருகே நெருங்கி வந்த நிஷாந்த பான்ட் பொக்கேடினுள் கையை விட்டவாறே சற்றுக் குனிந்து “யமு” என்றான் அறையைக் கண்ணால் காட்டி. அவன் வாசம் நாசியை…
மொழி – 14 ‘அவன் கண் முன்னே தான் கதைத்தாள். ஆனால் அவளின் சிம் கார்டில் இருந்து உள்வந்த வெளிச்சென்ற எந்த அழைப்பிலும் அந்த இலக்கம் இல்லை. அப்படியானால் அவனுக்கும் தெரியாத இன்னொரு இலக்கம் அவளிடம் இருக்கு. அதை எப்படி கண்டு பிடிப்பது. இன்று வீட்டுக்கு வந்து சென்றவர்கள் பற்றிய தகவல்கள் வந்திருந்தது. அனைவரும் தமிழ் நாட்டின் மிகப் பெரிய கம்பெனி ஒன்றில் உயர் பதவியில் இருப்பவர்கள். அவளிடம் பணிவுடன் நடந்ததை வீடியோவாக எடுத்து அனுப்பியிருந்தான் அவனின்…
மொழி – 15 சிலவேளை ஏதாவது தவறான புரிதல் இருந்திருந்தால்… யார் மீது தவறோ இல்லையோ! உனக்காக உயிரைக் கொடுக்க தயாராக இருக்கும் பெண்ணை இழந்துவிடாதே. மாறன் சென்று வெகு நேரமாகியும் உள்ளே செல்லாமல் நின்றவன் மனதினுள் நிஷாந்தாவின் வார்த்தைகளே ஒலித்தது. சென்னை வந்து பள்ளிகூடத்தில் சேர்ந்த போது இருவரும் ஒரே வகுப்பில்தான் படித்தார்கள். அவன் தமிழிலும் அவனிலும் மயங்கி கை கொடுத்தவள்தான் இன்று வரை அந்த மயக்கம் தீரவே இல்லை. சொரூபன் அதை நன்றாகவே அறிந்திருந்தான்….
